AKRAN ZORBALIĞI VE AİLE BİRLİĞİ
Akran zorbalığını bir çocuğun aynı yaştaki başka bir çocuğa uyguladığı sözel, fiziksel veya psikolojik şiddet olarak tanımlayabiliriz. Çocuklar ilk sosyal deneyimlerini aile içinde yaşarlar aile içindeki yaşantıda çocuklarımız saygı, empati, dürüstlük gibi değerleri görerek yetişen ve bu değerleri benimseyen çocuklar, genellikle zorba olmaktan kaçınır ve zorbalığa karşı daha sağlıklı tepkiler verir. Zorbalığa uğrayan çocuklar, duygusal olarak kendilerini yalnız ve çaresiz hissedebilir aile içinde açık ve güvene dayalı bir iletişim varsa çocuk yaşadığı zorbalığı paylaşmaktan çekinmez. Ailesi ile yaşadığı olayları paylaşan çocukların anne ve babası tarafından dinlenmesi ve desteklenmesi çocuğun manevi olarak kendine değer verildiğini ailesinin yanında olduğunu hissetmesini sağlar ve böylece yaşadığı veya yaşayacağı sorunlara karşı koymada kendine güveni artar. Ancak aile içinde iletişim kopuksa çocuk içine kapanabilir, sorunlarını gizler ve sorunlarını zorbalıkla çözme yoluna gidebilir. Anne baba arasındaki iletişim tarzı, sosyal ilişkilerdeki tutumları çocukları tarafından gözlemlenir. Şiddete başvurmayan, saygılı ebeveynler çocukları için olumlu bir model olur. Okullarda çocuklarımızın akranlarına karşı zorbalık yapmasına çevrenin ve sanal dünyanın etkisinden çok aile içindeki yaşantının maalesef çok büyük katkısı vardır. Yaşadığımız bu günlerde evlatlarımızı bu milletin geleceği için emek veren eğitimcilere emanet ediyoruz, evlatlarımız öğretmeni ile yaşadığı en ufak sorunu ailesi ile paylaşması doğru ama bazı velilerimiz okula giderek eğitimcilere hesap sormakta ve hatta şiddete de başvurmakta olduğunda çocuklarımızda kendi aralarındaki sorunları çözmede zorbalığa başvurmaktadır. Bütün sorunların çözümü de başlangıcı da ailede bitmektedir. Unutmayalım ki, çocuklarımız bizim geleceğimizdir. Çocuklarımızın kendilerine yapılmasını istemediği davranışları başkalarına da yapmamaları gerektiği konusunda bilinçlendirilmesi, zorbalıkla mücadelenin en önemli adımlarından biridir. Peygamber Efendimiz sav. in buyurduğu gibi, “Sana yapılmasını istemediğin bir şeyi başkasına yapma” ilkesini hayatlarının merkezine alarak, çocuklarımızı bilinçli, vicdanlı ve empati sahibi bireyler olarak yetiştirmeliyiz. Ayrıca aileler, öğretmenlerle iş birliği yaparak sorunları konuşarak çözme yoluna giderse akran zorbalığı bitmese de azalmış olur çünkü çocuklarımızın maruz kaldığı sanal dünya, ailesi tarafından yalnızlaştırılan çocukları hemen ağına düşürmekte ve istediği gibi birileri tarafından evlatlarımız ve geleceğimiz çalınmaktadır. Anne baba olarak evlatlarımızla ilgiyi kesmeyelim her ne anlatırsa sıkılmadan dinleyelim bizim için ufak olan sorunlar onların içinde aşılamayan bir engel olarak kalır ve bu sorunları çözmek için sanal dünyada çare aradığı gün kaybettiğimiz gündür. Çocuklarımız, bizlerin ayak izlerini takip eder. Onlara ne öğretirsek, gelecekte de onu sergilerler. Anne baba olarak bize emanet edilen bu aziz vatanın geleceği için çocuklarımızı doğru yönlendirmeli, yanlış davranışlarını görmezden gelmemeliyiz. Eğitimlerinde dini ve milli değerleri benimsemesi ve sorunlarını zorbalıkla değil iyilikle çözme yollarını öğrenmesi için gerçekten bu milletin geleceği için emek veren eğitimcilere emanet etmemiz gerekmektedir.
23.01.2026
Yorumlar - Yorum Yaz
